جلسه ی آموزش خانواده(غیر حضوری)
جلسه ی سوم آموزش خانواده آذر ماه 90 به صورت غیر حضوری
« فرزندان ما آنگونه که ما هستیم می شوند، نه آنگونه که ما می خواهیم ! »
با سلام خدمت شما اولیاء گرامی، قبل از هر سخنی از توجه شما نسبت به امور تحصیلی و انضباطی فرزندتان کمال تشکر را دارم.ذکرچند نکته را ضروری دیدم تا به اطلاع شما عزیزان برسانم.
* مشارکت آگاهانه ومطلوب والدین در امور تحصیلی فرزند، هم تکلیف و وظیفه است ، هم حق شما.بنابراین به همکاری شما نیازمندیم وافتخار می کنیم.
* روان خوانی در درس های قرآن و فارسی اهمیت زیادی دارد و به تکرار وتمرین ونظارت شما در خانه نیاز دارد. در رویکرد جدیدآموزش، صبر و تحمل والبته تمرین و تکرارمفید، لازم است؛ چرا که نتیجه ی مطلوبی دارد.کوچک ترین پیشرفت کودک را بازخورد مثبت بدهیم وضعف اورا بزرگ جلوه ندهیم تا اعتماد به نفسش را از دست ندهد.
* ساعت خاصی برای انجام تکلیف( با نظر خودکودک) درنظر بگیریم واز طولانی شدن انجام تکلیف خودداری کنیم چرا که خسته کننده می شود واثر یادگیری را کم می کند.
* اشتباه کودک را به رخش نکشیم.چرا که اگر چیزی هم بلد باشد، از ترس انتقاد و خرده گیری ما کم کم سکوت اختیار می کندو استعداد های درونی اش را بروز نمی دهد.کودک باید به ما اعتماد کند.در مورد او عجولانه تصمیم نگیریم و زود قضاوت نکنیم وبه قول معروف برچسب تنبلی وبی انضباطی به او نزنیم. یا برعکس بها دادن زیاد به کودک اورا خودخواه وخود رای بار می آورد. * تحقیر کودک یا برعکس تعریف وتمجید والقای غرورکاذب هردو زیان بار است وصدمات جبران ناپذیری به روح و جسم او وارد می کند.در همه ی امور حد اعتدال, مفید و کار سازاست. * گاهی در برابر خواسته های کودک «نه» بگوییم.تسلیم بی چون و چرای کودک بودن، اورا پرتوقع وما را در بند او می کند.
* هرگز کودک را با دیگران مقایسه نکنیم. هرکودک خصوصیات منحصر به فرد خود را دارد.پیشرفت هایش را در نظر بگیریم هرچند اندک باشد.امروز او را با ماه گذشته ی خودش مقایسه می کنیم. با برجسته کردن توانایی ها و نقاط قوتش، ضعف هایش را برطرف می کنیم. مثلا: شما که به این خوبی نقاشی می کشی، چه قدر خوب است که در املا هم دقت کنی .حالا که به این خوبی ریاضی را می فهمی، خوب است خوش خط هم بنویسی و...
* همواره به کودک فرصت خود سنجی بدهیم تا با آگاهی و اعتماد خودش را ارزیابی کند ؛ توانایی هایش را تقویت و ضعف هایش رابا کمک ما برطرف کند. نه این که ما بزرگ ترها با ذره بین دنبال ضعف های او بگردیم واو را به لجبازی تشویق کنیم!
املا
بخوانیم و بنویسیم و املا درپایه اول از اهمیت زیادی برخوردار است. فراموش نکنیم ما هم روزی مثل کودکمان تازه کار بودیم و کسی دستمان را گرفت و راه انداخت.پس توقع نداشته باشیم او هم مثل ما بخواند و بنویسد.
* حتما هر شب یک فعالیت املایی برای کودک در منزل داشته باشیم. امروزه دیگر املا به صورت سنتی ارائه نمی شود. تنوع در شیوه ی املا باعث رغبت کودک می شود واز این فعالیت لذت می برد. مثلا: - املای بی نقطه (برای افزایش دقت کودک) - املا با کارت کلمات
- املا در سینی آرد (با انگشت بنویسد،) - گفتن املا توسط کودک به بزرگترها و تصحیح توسط او با مداد قرمز (برای افزایش دقت کودک) - املای مشارکتی و گروهی (که در کلاس کار می شود) - کودک متن املا را بخواندو روی نوار ضبط کندوبعد با صدای خودش املا بنویسد و....
توجه داشته باشیم : - متن املا خسته کننده نباشد . - از صداهای خوانده شده باشد.
- سرعت املا گفتن در خانه با املا در کلاس هماهنگ باشد تا کودک در کلاس با مشکل مواجه نشود.
- هرگزدرحالت خستگی وبا اجباربه کودک املا نگوییم. از خودش بخواهیم ساعتی برای نوشتن املادرنظر بگیرد. - در پایان املا زیر کلمات اشتباه خط می کشیم ولی درست آ ن را نمی نویسیم تا خودش با دقت بیشتر اشتباه را پیدا کند و صحیح آن را در پایین املا بنویسد.
- هفته ای یک بار کودک به بزرگترها املا بگوید.(یکی دو اشکال کوچک داشته باشیم تا کودک آن ها را بیابد )
- به جای نمره ی عددی، بازخورد توصیفی می دهیم یعنی جمله می نویسیم. مثلا :"خیلی خوب نوشتی ولی در گذاشتن دندانه دقت نکردی" یا " آفرین که دقت کردی و امروز بهتر از دیروز نوشتی " و...
از نوشتن جملات اغراق آمیزمثلا "توبی نظیری"یا برعکس توهین آمیز مثلا "خیلی بی دقتی" خودداری می کنیم. کودکانی که در املا ضعف دارندبه دلایل زیر می باشد :
الف. ضعف در حساسیت شنوایی ب. ضعف در حافظه ی شنیداری ج. ضعف در حافظه ی دیداری د. عدم دقت و توجه ه. اختلال یادگیری ( بدلیل سقوط و ضربه های مغزی در کودکی ، سوءتغذیه، بیماری های مزمن در کودکی، آلرژی ها ، نارسایی های جسمی و ذهنی، نارس بودن هنگام تولد، عوامل ژنتیکی، محرومیت عاطفی، عدم اعتماد به نفس کافی، بد رفتاری های جسمی و عاطفی و...)
* ارزیابی کودک در آزمون ها و کارنامه فعلا به صورت رتبه های (خیلی خوب ) ، (خوب ) ، ( قابل قبول ) ، ( نیاز به آموزش و تلاش بیش تر) می باشد. در مورد رتبه های قابل قبول و نیاز به تلاش ، توجه وپیگیری والدین لازم و ضروری است.
* در صورت تمایل مطالعه ی این کتاب ها به شما توصیه می شود : ( اختلال دیکته از دکتر مصطفی تبریزی ) و (چگونه با کودکم رفتار کنم) ******
لطفا نظر خود را در مورد این گونه آموزش (غیر حضوری) بنویسید :
والله خیر موفق و معین
با تشکر - حمامی